Duże osiedla spółdzielcze Freidorf w Mutenz i Vogelsang w Bazylei wznieśli w tym czasie w stosunkowo tradycyjnych formach Hannes Meyer i Bernoulli.
Wraz ze wzrostem koniuntury w Europie Środkowej od 1924 nastąpił rozkwit prawdziwie modernistycznej architektury, wpierw przede wszystkim pod wpływem modernizmu holenderskiego. Holender Mart Stam i Rosjanin El Lissitzky wydawali czasopismo ABC, propagując rozwój funkcjonalnej i radykalnie awangardowej architektury w Szwajcarii i wywierając wpływ na całą Europę. W Bazylei, Zurychu, Winterthur i Genewie powstały dalsze duże osiedla spółdzielcze.
W 1927 Liga Narodów rozpisała konkurs na nową siedzibę w Genewie. W czasie postępowania konkursowego jurorzy skłaniali się do przyznania I nagrody działającemu w tym czasie we Francji Le Corbusierowi, jego nowoczesny projekt jednak zdyskwalifikowano pod błahym pretekstem i zdecydowano się na rozwiązanie neoklasyczne. W 1928 w La Sarraz zawiązano niejako w reakcji na te wydarzenia CIAM, międzynarodowe stowarzyszenie architektów ruchu nowoczesnego, co spowodowało, że Szwajcaria stała się znaczącym centrum ruchu. W 1930 zorganizowano w Bazylei I Szwajcarską Wystawę Mieszkaniową (WOBA).
Wybrane przykłady Immeuble Clarté w Genewie, 1931–1932, Le Corbusier Osiedle Neubühl w Zurychu, 1931, dz.