Przypisywany grobowiec W przeddzień bitwy pod Issos (333 r. p.n.e.), jak stwierdzają biografowie Aleksandra Wielkiego Aristobul Kasandryjski i Kallistenes, Aleksander zobaczył grobowiec w Anchialus w Cylicji, który miejscowi określali jako rzekomy grób Sardanapala. Na płaskorzeźbie przedstawiającej króla, klaszczącego w dłonie nad głową, znajdowała się inskrypcja, którą miejscowi przetłumaczyli dla niego: "Sardanapalus, syn Anakyndaraksesa, zbudował Anchialus i Tarsus w ciągu jednego dnia; Przybyszu, jedz, pij i uprawiaj miłość, bo inne ludzkie rzeczy nie są tego warte" (w sensie, klaśnięcia w dłonie). Historycznie, nie ma żadnych śladów, aby jakikolwiek król Asyrii umarł lub był pochowany w Cylicji.
W literaturze i sztuce Sardanapal jest bohaterem dramatu George’a Gordona Byrona Sardanapalus (1821)Przemysław Mroczkowski, Historia literatury angielskiej. Zarys, Wrocław 1981, s. 359. i ogromnego eposu Edwina Atherstone’a The fall of Nineveh (1828-1868)George Saintsbury, A history of Nineteenth century literature (1780-1895), London, 1896, s. 124.;