Jednym ze świadków obserwacji UFO był polski żołnierz A. W. Szachnowski, który podczas walk w Loreto, Castelfidardo oraz Osimo zaobserwował nieruchomy, metaliczny obiekt o jajowatym kształcie. Obiekt został ostrzelany przez aliancką oraz niemiecką artylerię przeciwlotniczą, po czym przechylił się o 50° i odleciał z ogromną prędkością w górę. Zjawiska podczas wojny nie zostały nigdy oficjalnie wytłumaczone, choć sugeruje się, że mogło dojść do błędnych interpretacji pocisków Państw Osi. 25 lutego 1942 r. zaobserwowany został niezidentyfikowany obiekt latający (lub obiekty) nad Kalifornią. Natychmiast zareagowano ostrzałem z uwagi na obawę przed atakiem Cesarstwa Wielkiej Japonii. Obiekt przypominał migoczące koło roweru wokół którego błyskały pierścienie ognia. Oddano 1430 wystrzałów, lecz nie udało się strącić obiektu. Incydent stał się znany jako bitwa o Los Angeles. W 1946 r. w państwach skandynawskich zanotowano ponad 2000 raportów o niezidentyfikowanych obiektach latających. Zjawisko to nazwano „/rakietami widmo” lub „skandynawskimi widmowymi rakietami”. Obiekty często rozbijały się do jezior, lecz nie odnajdowano w nich żadnych fragmentów rakiet. Karl-Göst Bartoll, oficer szwedzkich sił powietrznych kierujący poszukiwaniami, poinformował, że rakiety mogły być wykonane z materiału rozpadającego się w wodzie.