Betz występowała nieprzerwanie w finałach mistrzostw USA (jedynej imprezy wielkoszlemowej rozgrywanej w okresie II wojny światowej) w latach 1941–1946 i właśnie Sarah Palfrey była jej jedyną pogromczynią.
W rankingu amerykańskim Palfrey figurowała na czele w latach swoich triumfów w mistrzostwach USA – w 1941 i 1945, a w czołowej dziesiątce łącznie trzynaście razy. W nieoficjalnym rankingu światowym była w pierwszej dziesiątce w latach 1933–1939 (nie prowadzono klasyfikacji w okresie wojny). Inne turnieje wielkoszlemowe (w Australii nie startowała) nie przyniosły jej tak bogatych sukcesów jak mistrzostwa USA. Dwukrotnie wygrała Wimbledon w deblu, partnerując Alice Marble (w tym w 1939, kiedy Marble wygrała wszystkie trzy konkurencje), raz triumfowała w mistrzostwach Francji w grze mieszanej (1939, z Elwoodem Cooke). Gry podwójne na mistrzostwach USA przyniosły jej łącznie trzynaście tytułów (dziewięć debel, cztery mikst). W 1945 Palfrey wygrała grę podwójną na turnieju w Cincinnati w parze z Dorothy Cheney, ale została również dopuszczona do męskiego debla, w parze z mężem Elwoodem. Ten nietypowy występ zakończyła porażką dopiero w finale z Billem Talbertem i Halem Surface.