wydał na Zgromadzenie Misjonarzy Matki Bożej z La Salette wyrok kasaty. Ta ustawa rządowa o zgromadzeniach zakonnych z 1 lipca 1901 roku, zmusiła Saletynów do opuszczenia La Salette i przerwania wszystkich ich dotychczasowych dzieł na terenie FrancjiW całek Francji rozproszono wtedy około 30 tysięcy zakonników i zamknięto 3 tysiące szkół niemających aprobaty państwowej oraz ok. 1600 domów zakonnych. Por. J. Brzeziński: O stosunku Kościoła do Państwa we Francji w świetle dokumentów Białej Księgi Stolicy Apostolskiej, Kraków 1906, s. 44-60; J. Makowski: Kościół Francji, Warszawa 1969, s. 18 n.. Przede wszystkim wielkim ciosem było wygnanie ich z samej kolebki – z sanktuarium La Salette i skazanie na ponad 40-letnią tułaczkę. Było to chyba, jak sądzą saletyni:
widocznym zrządzeniem Opatrzności Bożej, która tego sposobu użyła dla rozszerzenia Zgromadzenia i czci Matki Bożej Saletyńskiej.
Wkrótce, bowiem w odległych krajach powstawały liczne domy zakonne saletynów, które stały się nowymi ośrodkami czci Matki Płaczącej. Rozwój ten następował również w kierunku Europy Wschodniej.