W Wielkopolsce przebywał po raz pierwszy w 1839 a następne wizyty złożył w 1841 i 1844. W tym regionie wykazywał szczególne zainteresowanie romańskimi budowlami z kamienia czy gotyckimi zabytkami z nawarstwieniem innych stylów. Jego działalność przejawiła się w rysunkach jakie tam wykonał, m.in.: widok kościoła św. Marcina oraz fasady trzech mieszczańskich kamienic przy Starym Rynku W Poznaniu (1841), panorama Grodziska Wlkp. (1841), kościół bernardynów i kościół klarysek w Bydgoszczy (1844), wieża ratuszowa w Inowrocławiu, romańska kolegiata i Mysia Wieża z ruinami zamku w Kruszwicy. Ponadto dokonał również szkicowej inwentaryzacji ruin kościoła romańskiego w Łabiszynie.
Natomiast działalność konserwatorska jak nadzór czy wytyczne konserwacji zabytków, w Wielkopolsce zaowocowała restauracją kolegiaty NMPanny na Ostrowie Tumskim w Poznaniu (1860–1862) czy kościoła bernardynów w Bydgoszczy (1864–1865). Po śmierci von Quasta odrestaurowano także według jego wytycznych rotundę św. Prokopa w Strzelnie (1892).