modlitwy porannej: na zakończenie ingresu (Ps 51,17 i Ps 71,12), na zakończenie Psalmu 148 (lub innej pieśni pochwalnej), przed wykładem Słowa Bożego – w trakcie responsorium (Ps 86,11) oraz na zakończenie hymnu pochwalnego Zachariasza (Łk 1,68–79) lub Te Deum, modlitwy południowej: na zakończenie ingresu (Ps 31,16–17), na zakończenie Psalmu 36 (lub pieśni) oraz po rozważaniu Biblii w trakcie responsorium (Ps 119,89–90), modlitwy wieczornej: na zakończenie ingresu (Łk 24,29), na zakończenie Psalmu 34 (lub pieśni) oraz przed wykładem Słowa Bożego – w trakcie responsorium (Ps 119,105), modlitwy nocnej: na zakończenie ingresu, na zakończenie Psalmu 23 (lub pieśni), po czytaniu Słowa Bożego – w trakcie responsorium (Łk 23,46) oraz na zakończenie hymnu pochwalnego Symeona (Łk 2,29–31).
Kalwinizm Kalwinizm, który swoją liturgię tworzył w oparciu o zasadę regulacyjną, w przeciwieństwie do luteranów odrzucił z liturgii nie tylko to, co uznano za sprzeczne z Biblią, ale także i to, co z niej nie wynikało, a za takowe uznał tradycyjny porządek liturgiczny średniowiecznego kościoła ze śpiewami mszalnymi i chorałami.