Bitwa thumb|320px|Plan sytuacyjny bitwy o Cremonę W nocy z 31 stycznia na 1 lutego kilkusetosobowy oddział grenadierówMiało to być 500 duńskich grenadierów pochodzących z kilkutysięcznego kontyngentu przysłanego przez Fryderyka IV dla wsparcia wojsk cesarskich. Składał się on z 7 batalionów piechoty i 2 półregimentów dragonów pod dowództwem gen. Ulrika Ch. Gyldenløve. Z Saksonii przeszły one przez Niemcy i Tyrol docierając do Piacenzy z początkiem 1702 r. (Otto Vaupell: Den dansk-norske hærs historie indtil 1814. Stockholm 1872, cz. I, s. 313-316). skrycie wtargnął do miasta, wykorzystując w tym celu wskazany kanał kloaczny przebiegający pod domem miejscowego księdza sprzyjającego wojskom cesarskim. Następnie z pomocą saperów wybito przejście w zamurowanej północno-wschodniej Bramie św. Małgorzaty, i przez wyłom ten przedostały się kolejne oddziały Austriaków (głównie kawalerii). Miały one zająć centrum miasta i otworzyć południową Bramę Padańską innym cesarskim oddziałom pod dowództwem hr. de Vaudémont.