Palenie Występują 2 poprawne metody palenia w piecu kaflowym. Rozpalanie „od góry” – należy nałożyć węgiel lub drewno na ruszt w ilości odpowiadającej masie pieca i wielkości paleniska oraz temperaturze zewnętrznej, następnie położyć rozpałkę (lub papier) oraz drobne drewno rozpałkowe i podpalić. Po odgazowaniu węgla (brak dużych płomieni) lub drewna należy zamknąć górne drzwiczki (powietrze wtórne), natomiast po przepaleniu prawie całego powstałego odgazowanego węgla (zostaje tylko cienka warstwa żaru) można zakręcić również dolne drzwiczki. W tym momencie zaczyna się właściwe grzanie pieca. Ciepło z żaru zaczyna wypełniać kanały dymne i ogrzewać wkład szamotowy. Jest to metoda rekomendowana przez Cech Zdunów Polskich. Palenie kroczące – na ruszcie należy ułożyć stos z drobnego drewna, następnie obłożyć go kawałkami węgla i zasypać garścią drobniejszego węgla, po czym podpalić. Po przepaleniu należy przesunąć powstały żar na tył paleniska, a od przodu nałożyć węgiel tak, aby jedynie stykał się z żarem, nie przykrywając go. Czynność należy powtarzać aż do uzyskania pożądanej temperatury pieca i przepalenia ostatniej dawki paliwa, po czym zakręcić, upewniając się, że na ruszcie znajduje się jedynie cienka warstwa żaru.