Jednym z największych i najsłynniejszych kościołów zamkniętych z góry ogromnym sklepieniem kolebkowym był kościół opactwa Cluny, zbudowany między XI a XII wiekiem.
W XIII i XIV w., wraz z postępem nowego stylu gotyckiego, sklepienie kolebkowe prawie zaginęło w konstrukcjach wielkich gotyckich katedr; Początkowo najczęściej stosowano sklepienia krzyżowe wzmocnione żebrami kamiennymi, a później powstały różnego rodzaju efektowne, bogato zdobione i złożone sklepienia średniowieczne. Jednak wraz z nadejściem stylu renesansowego i barokowego oraz ożywieniem zainteresowania sztuką i architekturą starożytności, sklepienia kolebkowe zostały ponownie wprowadzone na prawdziwie okazałą skalę i wykorzystane w budowie wielu słynnych budynków i kościołów, takich jak Bazylika di Sant'Andrea w Mantui – Leone Battista Alberti, San Giorgio Maggiore Andrei Palladio w Wenecji i być może najwspanialsza ze wszystkich Bazylika Świętego Piotra w Rzymie, gdzie ogromne sklepienie kolebkowe obejmuje nawę główną o szerokości 27 m.
Przypisy
Linki zewnętrzne Sklepienie kolebkowe – definicja, konstrukcja, architektura
Kategoria:Sklepienia Kategoria:Detale architektoniczne