Niekiedy zainstalowane są wyrzutnie przeciwlotniczych kierowanych pocisków rakietowych i tory minowe.
Niszczyciele min (ang. minehunter – MH) wywodzą się z trałowców (ang. minesweeper – MS) i posiadają z nimi wiele cech wspólnych. Powinny być jak najbardziej odporne na wybuchy podwodne, wywoływać niewielkie zmiany pól akustycznych, magnetycznych i ciśnieniowych. W tym celu stosuje się wyciszone układy napędowe, precyzyjne układy sterowania oraz kadłuby z tworzyw sztucznych. Bardzo istotny jest zasięg, gdyż jego zwiększenie pozwala na przesondowanie większego akwenu.
thumb|Niemiecki „Grömitz”, typu Frankenthal
Generalnie obie klasy różnią się sposobem zwalczania min morskich, chociaż istnieją jednostki pływające łączące w sobie wszystkie cechy zarówno trałowca, jak i niszczyciela min. W nomenklaturze anglojęzycznej określane są jako MCMV – mine countermeasure vessel (w wolnym tłumaczeniu: okręt przeciwminowy). Należą do nich m.in. amerykańskie trałowce oceaniczne typu Avenger oraz szwedzkie przybrzeżne niszczyciele min typu Landsort. Zdarza się także, iż na podstawie jednego kadłuba powstają okręty o różnym przeznaczeniu, tak jak w przypadku norweskich poduszkowców bocznościennych typu Oksøy-Alta, z których cztery pierwsze ukończono w wariancie niszczyciela min (podtyp Oksøy), a pięć kolejnych jako trałowce (podtyp Alta).