W latach 30. Gmina Wyznaniowa Żydowska zakupiła działkę sąsiadującą z cmentarzem od zachodu (dzisiejszy sektor G) z przeznaczeniem na rozbudowę. Po jej nabyciu nasiliły się żądania ortodoksyjnych żydów, aby utworzyć dla nich odrębną kwaterę. Po 10 latach od rozpoczęcia negocjacji w tej sprawie, w 1938 r., w obecności ortodoksyjnego rabina Sterna, postępowego rabina dr Steinera i prezesa gminy Zygmunta Arzta poświęcono kwaterę. Nie wiadomo, gdzie dokładnie się znajdowała, ponieważ została całkowicie zniszczona w czasie wojny. Prawdopodobne jest jednak, że miejscem pochówku ortodoksów była nowo zakupiona działka, gdyż wcześniej odrzucali oni możliwość urządzenia kwatery na starej części kirkutu. Na podstawie pisma Rudolfa Wiesnera do starosty bielskiego wiadome jest, że w 1942 r. w kwaterze ortodoksyjnej znajdowało się 45 grobów. Pismo to potwierdza także przypuszczenia nt. lokalizacji kwatery, gdyż czytamy w nim: (...) przeniesienia (...) z nowszej części na starszą.
W roku 1938 Aleksandrowice stały się częścią Bielska, więc cmentarz znalazł się w granicach miasta.