Trzy lata po utworzeniu Izraelickiej Gminy Wyznaniowej w Bielsku, w 1868 r., powstało Stowarzyszenie Chewra Kadisza Izraelickiej Gminy Wyznaniowej dla Pielęgnowania Chorych i Chowania Zwłok w Bielsku, zwane w skrócie Bractwem Pogrzebowym „Chewra Kadisza”. Przejęło ono obowiązki związane z utrzymaniem i administrowaniem cmentarza.
Również w 1868 r. cesarz Franciszek Józef I wydał ustawę dotyczącą międzywyznaniowych stosunków obywateli, która mówiła m.in. o tym, że żadna gmina wyznaniowa nie może odmówić pochówku na swoim cmentarzu osobie do tej gminy nie należącej jeżeli w miejscu śmierci bądź znalezienia zwłok nie ma cmentarza, kościoła czy wspólnoty wyznaniowej odpowiedniej dla zmarłego albo też chodzi o pochówek we wspólnym grobie rodzinnym. W Bielsku ustawa ta znalazła największe zastosowanie w odniesieniu do spokrewnionych ze sobą rodzin Friedländerów i Baumów. Już w roku wydania ustawy u boku Moritza Friedländera spoczął syn Wilhelm, będący luteraninem. Kilka lat później na Cmentarzu Ewangelickim wystawiono okazały grobowiec, do którego postanowiono przenieść ciała zmarłych członków obu rodzin pochowanych na cmentarzu żydowskim. Wydarzenie to spotkało się z krytyką zarówno środowisk protestanckich, jak i żydowskich.