Zarodnie Rozwijają się pojedynczo na brzusznej (przyosiowej) stronie liści zarodnionośnych zwanych sporofilami. Zarodnie powstają zawsze z komórek skórki liścia zarodnionośnego, ale rozwijać się mogą na jego powierzchni blisko nasady lub w jego nasadzie (w kącie) (Huperzia, Lycopodiella i Pseudodiphasium). U części przedstawicieli zarodnie rozwijają się na trzoneczku. Zarodnie mają kształt nerkowaty. Powstają w wyniku podziałów komórek prowadzących najpierw do utworzenia dwóch warstw. Z zewnętrznej powstaje ściana zarodni, w tym także tzw. stomium, czyli poprzeczny pas komórek, których ściany ulegają rozerwaniu po dojrzeniu zarodni. Wewnątrz powstaje tkanka zarodnikotwórcza, w której większość komórek tworzy komórki macierzyste zarodników. Sporofile bywają na tyle odmienne od liści wegetatywnych, że tworzą wyraźnie wyodrębniające się kłosy zarodnionośne, rozwijające się na szczytach odgałęzień. Kłosy mogą być wzniesione lub zwisające, pojedyncze lub rozwidlone, osadzone bezpośrednio na ulistnionym pędzie lub na szypułce, czasem nie ulistnionej (u Phylloglossum). U części przedstawicieli (Huperzia) sporofile nie różnią się od liści asymilacyjnych i nawet nie skupiają się na szczycie pędu.