W 1976 wystąpił z Jerzym Wasowskim w programie telewizyjnym Pani X przeprasza, a w następnym roku zagrali razem w opowieściach kryminalnych: Definitywny upadek prezesa i Departament Trzynasty, które Przybora zrealizował w ramach autorskiego cyklu Teatr Nieduży. W 1978 z Wasowskim zrealizował wywiad telewizyjny pt. „Rozmowy z uśmiechem” oraz stworzył Kabaret Jeszcze Starszych Panów, który realizowali wspólnie przez kolejne dwa lata. W 1979 otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. Również w latach 70. napisał z Jerzym Wasowskim kilkanaście piosenek do kukiełkowego spektaklu Taffy.
W 1989 podczas 26. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu odebrał festiwalowe Grand Prix, nagrodę specjalną Polskich Nagrań i Karolinkę (nagrodę im. Anny Jantar) za całokształt twórczości. W 1992 wydał książkę autobiograficzną pt. „Autoportret z piosenką”. W 1995 odebrał Diamentowy Mikrofon, nagrodę przyznawaną wybitnym twórcom przez Zarząd Polskiego Radia. Również w latach 90. wydał trzytomową autobiografię pt. „Memuary” oraz regularnie występował w programie Wojciecha Manna i Krzysztofa Materny MdM, do którego także pisał felietony. Przygotowywał także, na zlecenie Wydawnictwa Egmont, streszczenia bajek Walt Disney Animation Studios. W lutym 2000 premierę w Teatrze Muzycznym „Roma” miała polska wersja musicalu Piotruś Pan (reż.