Sieć obozów nazwanych Polenlager była jedną z form represji wobec Polaków. Były to miejsca, w których Polaków germanizowano, wykorzystywano do pracy. W obozach panował przede wszystkim głód i straszne warunki sanitarne sprzyjające powstawaniu chorób. Polenlagry zostały umiejscowione jedynie na terenie Śląska w rejencji opolskiej i katowickiej, a osadzano w nich z zasady ludność polską, było ich 24, w tym 4 na obecnym terytorium Czech. Do obozów trafiali Polacy wysiedlani ze Śląska, a zwłaszcza z Żywiecczyzny w ramach operacji wysiedleńczej ok. 20 tys. mieszkańców z powiatu żywieckiego na tereny Generalnego Gubernatorstwa i wprowadzeniu w ich miejsce osadników niemieckich zwanej Akcja Saybusch. Polaków wysiedlano ze Śląska żeby zrobić miejsce przesiedleńcom niemieckim, którzy napływali na tereny wcielone do III Rzeszy w ramach niemieckiej akcji kolonizacyjnej Heim ins Reich. Do Polenlagrów kierowano także aresztowanych w różnych akcjach wymierzonych w polską inteligencję i uczestników ruchu oporu np. w Zagłębiu Dąbrowskim w ramach akcji „Oderberg” przeprowadzonej w lutym i sierpniu 1943 roku.