Będąc w Paryżu ignorował wezwania do odbycia służby wojskowej we Włoszech, wskutek czego uznany został za dezertera. Wkrótce po wybuchu I wojny światowej ponownie otrzymał powołanie i skorzystał z amnestii gwarantującej uniknięcie kary dotychczasowym dezerterom; ostatecznie uznany został za niezdolnego do walki i trafił do szpitala w Ferrarze. Tam poznał Carlo Carrę, który zafascynowany jego malarstwem, również zaczął malować w stylu metafizycznym (kilka lat później bez powiadomienia przyjaciela zorganizował swą indywidualną wystawę, ogłaszając się twórcą pittura metafisica, co zakończyło ich przyjaźń).
Po wojnie przeniósł się na kilka lat do Rzymu. Szybko zyskał rozgłos w Europie. W 1924 ożenił się z rosyjską baleriną Raissą Guriewicz. W 1928 odbyła się jego pierwsza wystawa w Nowym Jorku, wkrótce też w Londynie. W 1930 ożenił się powtórnie, z Rosjanką Isabellą Pakszwer, z którą pozostał do końca życia. Po 1944 oboje na stałe osiedlili się w Rzymie; artysta zmarł tam w kilka miesięcy po 90 urodzinach.