z 1980, produkowano też przeciwminowy MH-53E, łącznie 234 sztuki VH-53F – sześć nieukończonych śmigłowców VIP-ów dla US Air Force CH-53G (przez producenta S-65C-1) – wersja CH-53A dla Niemiec Zachodnich, 110 zbudowanych na licencji przez Vereinigte Flugtechnische Werke HH-53B – typ CH-53A używany przez USAF do misji ratunkowych HH-53C – „Super Jolly Green Giant”, ulepszony HH-53B dla USAF YHH-53H – prototyp Pave Low I HH-53H – Pave Low III przeznaczony do zadań specjalnych MH-53H – przesygnowanie HH-53H MH-53J – Pave Low III wzmocniony, HH-53B, HH-53C, MH-53M – Pave Low IV IDAS/MATT, poprawiona wersja MH-53J CH-53D Yas’ur 2000/2025 – S-65C-3 i używane CH-53A zmodernizowane przez Israel Aerospace Industries i Elbit Systems, 4 wyeksportowano do Meksyku CH-53GS / CH-53GE – niemieckie modernizacje SAR/CSAR przeznaczone do działań w Afganistanie, 26 sztuk CH-53GA – modernizacja niemieckich CH-53G: cyfrowy kokpit, system transmisji danych, głowica elektrooptyczna (FLIR), systemy samoobrony, zewnętrzne zbiorniki paliwa, zamówione w 2007, oblatany w 2010, dostawy od 2012, wycofanie planowane na 2030, 1/40 sztuk. CH-53K – wersja z ulepszonymi parametrami, powiększoną w stosunku do poprzedników o 15% przestrzenią ładunkową, mocniejszymi jednostkami napędowymi, nowymi łopatami głównego wirnika, nowym układem przeniesienia