rezonans elektryczno-mechaniczny filtry i rezonatory piezoelektryczne w tym rezonator kwarcowy, rezonansowy charakter emisji i pochłaniania światła przez atomy i cząsteczki, jądrowy rezonans magnetyczny efekt Mössbauera elektronowy rezonans spinowy
Drgania harmoniczne tłumione thumb|350px|Zależność amplitudy drgań wymuszonych stacjonarnych od częstotliwości dla różnych współczynników tłumienia thumb|350px|Zależność krzywej rezonansowej od dobroci układu drgań Najprostszym mechanicznym układem rezonansowym jest tłumiony oscylator harmoniczny pobudzany do drgań czynnikami zewnętrznymi.
Przy tłumieniu i niezmieniającym się wymuszaniu drgań harmonicznych układ drgający o jednym stopniu swobody dochodzi do drgań z częstotliwością wymuszającą i stałą amplitudą. Taka sytuacja zwana jest stanem stacjonarnym.
Stan stacjonarny Dla drgań wymuszonych w stanie stacjonarnym układ drgający pobiera i rozprasza średnio moc równą:
gdzie: – rozpraszana moc, – moc rozpraszana dla – częstość drgań wymuszających, – częstość drgań własnych oscylatora, – współczynnik tłumienia, – dobroć układu rezonansowego.
Przedział częstości dla której moc rozpraszana jest równa połowie mocy z maksimum jest nazywana szerokością rezonansu i jest równa odwrotności czasu zaniku (czasu życia) drgań: