Minister spraw wewnętrznych 28 maja 1923 r. został mianowany ministrem spraw wewnętrznych w drugim rządzie Wincentego Witosa. W trakcie kierowania resortem Kiernik starał się ujednolicić administrację rządową. Przedłożył rządowi pakiet ustaw, które gruntownie miały zreorganizować administrację rządową w duchu jej ujednolicenia i zespolenia w ramach administracji ogólnej. Modyfikacje miały również dotyczyć samorządu terytorialnego, zwłaszcza w zakresie spraw finansowo-gospodarczych. W trakcie jego kadencji przyjęto nowy statut MSW. Swoją uwagę koncentrował także na kwestiach państwowej służby cywilnej oraz ułożenia właściwych relacji pomiędzy organami policyjnymi a władzami administracyjnymi.
Jako minister sporo uwagi poświęcał sprawom bezpieczeństwa wewnętrznego państwa. Ze względu na brak porozumienia akceptowalnego przez pracodawców i pracowników związki zawodowe zapowiedziały strajk, a trudne położenie postanowili wykorzystać komuniści. Podczas likwidowania zajść przez policję były ofiary śmiertelne. Jednocześnie podkreślił, że organa bezpieczeństwa prowadziły dochodzenia w celu wykrycia sprawców zamachów bombowych, a ponadto informował, że na terenie państwa działała organizacja szpiegowsko-dywersyjna kierowana przez komunistów, której celem było dokonywanie dalszych zamachów. 4 lipca 1923 r.