W tym okresie porzuciła role dramatyczne i zagrała w kolejnych komediach: wczasowiczkę Beatę w Jak to się robi (1973) Andrzeja Kondratiuka i Wandę Filikiewicz w popularnej Nie ma róży bez ognia (1974) Stanisława Barei. Wystąpiła jako Marysia Trześniakowa w krótkometrażowym filmie Sylwestra Szyszki Złoto, ósmej części cyklu pt. Najważniejszy dzień życia.
Telewizyjną popularność zyskała po występie w cyklicznym programie humorystycznym Janusza Rzeszewskiego Bajka dla dorosłych i jego kontynuacji – Dobranocka dla dorosłych (oba w TVP1). Zagrała Marysię, żonę spikera radiowego, którego zdradza z kochankiem, w noweli Jerzego Domaradzkiego Romans, stanowiącej pierwszą część gorzko przyjętej przez krytyków komedii Obrazki z życia (1976). Po występie w tym filmie ograniczyła działałność na ekranie i skupiła się na grze w teatrze. Wyjątek zrobiła dla niewielkiej roli Genowefy Stopkowej w filmie kryminalnym Tadeusza Chmielewskiego Wśród nocnej ciszy (1978). W 1981 zagrała Smolską w filmie obyczajowym Wojciecha Wójcika Okno (1983) i Emilię w telewizyjnym spektaklu Otello (1984;