1845 r. Podczas swojego panowania Anna łożył na monastyr w Cnobheresburgu, zaopatrując go w bogato zdobione budynki i przedmioty. Klasztor został zbudowany około roku 633 przez Furzeusza. Po pewnym czasie, znużony ciągłymi najazdami na królestwo, Furzeusz opuścił Anglię Wschodnią, pozostawiając monastyr swojemu bratu, Foillanowi. Kiedy w 651 roku Penda zaatakował klasztor na odsiecz przybył Anna i odparł najeźdźców. Dzięki temu Foillan oraz inni mnisi zdołali ujść zabierając ze sobą księgi i inne kosztowności. Niedługo potem Penda pokonał Annę i skazał go na wygnanie – król schronił się w królestwie Magonsaete, władanym przez Merewalha. Do Anglii Wschodniej powrócił około 654 roku.
Śmierć, pochówek i następcy thumb|alt=Mokradła otaczające Blythburgh|Mokradła otaczające Blythburgh, niedaleko miejsca, gdzie zginął Anna Po roku 653, gdy Penda uczynił swojego syna Peadę władcą Średnich Anglów (nie ustępując z tronu swojego królestwa), nastąpił ponowny atak Mercjan na Anglię Wschodnią. Armie starły się pod Bulcamp, w pobliżu Blythburgha. Anglowie Wschodni zostali pokonani i wielu z nich zginęło, w tym syn Anny, Jurmin. Według „Kroniki Anglosaskiej” śmierć poniósł także sam Anna, co widać w zapisie dotyczącym roku 653 lub 654.