południowa Deira odmówiła zaakceptowania narzuconego władcy i była zarządzana przez króla z Deirańskiej dynastii, Oswina. Krótko potem Cenwalh z Wessex, brat wdowy po Oswaldzie i mąż siostry Pendy, wyrzekł się małżonki. W 645 roku, wedle „Kroniki Anglosaskiej”, Penda wygnał Cenwalha z królestwa. Ten ostatni schronił się na dworze Anny, gdzie przyjął chrzest. W 648 roku, z wojskową pomocą Anny, powrócił do Wessex, by rządzić jako chrześcijański władca.
Władza wschodnioangielskiego króla nad zachodnimi terenami królestwa została wzmocniona poprzez zawarty w 651 roku mariaż córki Edeltrudy z Tondberhtem, księciem Południowych Gyrwe'ów, zamieszkujących tereny wokół wyspy Ely. Po śmierci Tondberhta, Edeltruda, ponownie wyszła za mąż za króla Egfryta, władcę Deiry.
Wygnanie thumb|alt=Ruiny Zamku Burgh|Ruiny Zamku Burgh, gdzie prawdopodobnie znajdował się konwent z Cnobheresburga;