Na początku XX w. nastąpiła przebudowa i modernizacja kopalni (od 1902 roku). W 1913 roku wydobyła ona 432 301 ton węgla. W 1922 roku, w związku ze zmianą nazwy miejscowości na Murcki po przyłączeniu do II Rzeczypospolitej, zmieniono nazwę przedsiębiorstwa na Emanuel, a w 1937 roku na Książę Maria. W 1934 roku decyzją sądu został wprowadzony zarząd przymusowy dóbr pszczyńskich. Dla odrębnego zarządzania kopalniami utworzono w 1938 roku spółkę akcyjną Książęce Pszczyńskie Kopalnie, do której należała również kopalnia w Murckach. W 1939 roku, po zajęciu ziem polskich przez Niemcy, przywrócono jej, tak jak miejscowości, nazwę Emanuelssegen. Kopalnia wydobyła w tym roku 489 993 tony węgla.
Po nacjonalizacji (formalnie na podstawie ustawy z dnia 3 stycznia 1946 roku o przejęciu na własność państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej) kopalnię i miejscowość nazwano w 1945 roku Murcki i włączono ją do Mikołowskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego. W latach 1947–1948 Murcki włączono do innej byłej kopalni książąt pszczyńskich, Boże Dary w Kostuchnie. Ponownie wydzielono ją pod nazwą Murcki od 1 sierpnia 1948 roku z przynależnością do Jaworznicko-Mikołowskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego. W 1963 roku uruchomiono oddział kopalni Murcki II. W 1970 roku kopalnia wydobyła 711 198 ton węgla.