Odpadł jednak już w I rundzie, pechowo (bo w wyniku losowania) przegrywając w Velden (1983) zakończony remisem (7 -7) mecz z Wasilijem Smysłowem1982-84 Candidates Matches.
W późniejszych latach wyraźnie ograniczył starty w turniejach międzynarodowych, poświęcając się pracy naukowej. Jest uznanym papirologiem (w roku 1976 uzyskał tytuł doktora na Uniwersytecie w Kolonii). Wciąż jednak należał do szerokiej światowej czołówki, co potwierdził w roku 1985 w Tilburgu, dzieląc I miejsce wraz z Anthony Milesem i Wiktorem Korcznojem.
W roku 1990 zanotował kolejny duży sukces, zajmując w turnieju międzystrefowym w Manili VII miejsce1990 Manila Interzonal Tournament, tym samym awansując po raz czwarty w swojej karierze do meczów pretendentów. W I rundzie spotkał się w Sarajewie w roku 1991 z Janem Timmanem, któremu jednak uległ 2½ – 4½ i nie awansował do kolejnej rundy1991-93 Candidates Matches.
Dwukrotnie (w latach 1995 i 1996) wystąpił w Polsce na rozgrywanych w Polanicy-Zdroju memoriałach Akiby Rubinsteina, zajmując za każdym razem IV miejsce z tym samym wynikiem punktowym (6 pkt z 11 partii).
Najwyższy szachowy w karierze osiągnął 1 lipca 1981 r., z wynikiem 2640 punktów zajmował wówczas 3.