Imperium Osmańskie uznało również porozumienia między Egiptem a Wielką Brytanią dotyczące Sudanu Anglo-Egipskiego.
Rozległą strefę cieśnin po stronie europejskiej i azjatyckiej planowano zdemilitaryzować, obejmując międzynarodową kontrolą.
Ponadto w traktacie zawarto postanowienia dotyczące regulacji obywatelstwa, ochrony mniejszości, ścigania zbrodni wojennych, niemal całkowitego rozwiązania sił zbrojnych Imperium Osmańskiego, z wyjątkiem gwardii honorowej sułtana i sił policyjnych, jeńców wojennych i grobów wojennych, postanowień gospodarczych i finansowych, a w szczególności zrzeczenia się wszelkich praw poza nowymi granicami państwa osmańskiego i poza Europą.
Inne ograniczenia Tureckie siły zbrojne miały liczyć 50 tys. ludzi z zaciągu ochotniczego, bez broni ciężkiej i lotnictwa. Turcja traciła flotę wojenną, z wyjątkiem niewielu małych jednostek ochrony wybrzeży. Zabroniono produkcji broni i jej importu.
Wygaśnięcie traktatu W związku z obaleniem sułtanatu w Turcji, utworzeniem republiki (pod przywództwem Kemala Atatürka) i jej