Uważał także drugie podanie Schroedera za jedno z najlepszych w tenisie, właśnie ten element – obok odporności psychicznej – wymieniając jako źródło jego sukcesów w zaciętych, pięciosetowych meczach.
Schroeder, który występy na kortach łączył z prywatną działalnością w biznesie, w 1966 został wpisany do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy. Jego syn John został zawodowym golfistą.
Osiągnięcia w turniejach wielkoszlemowych Wimbledon gra pojedyncza – wygrana 1949 gra podwójna – finał 1949 (z Gardnarem Mulloyem) mistrzostwa USA gra pojedyncza – wygrana 1942, finał 1949 gra podwójna – wygrane 1940, 1941, 1947 (wszystkie z Jackiem Kramerem), finały 1942 (z Sidneyem Woodem), 1948 (z Frankiem Parkerem) gra mieszana – wygrana 1942 (z Louise Brough)
Finały singlowe w turniejach wielkoszlemowych mistrzostwa USA 1942 – 8:6, 7:5, 3:6, 4:6, 6:2 z Frankiem Parkerem Wimbledon 1949 – 3:6, 6:0, 6:3, 4:6, 6:4 z Jaroslavem Drobným mistrzostwa USA 1949 – 18:16, 6:2, 1:6, 2:6, 4:6 z Pancho Gonzálezem
Bibliografia
Bud Collins, Tennis Encyclopedia, Visible Ink Press, Detroit 1997
Linki zewnętrzne Sylwetka na stronie Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy
Kategoria:Amerykańscy tenisiści Kategoria:Triumfatorzy Wimbledonu Kategoria:Triumfatorzy US Open Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 2006