Obecność tych aerozoli sprawia, że widzialność na otwartym morzu spada nawet poniżej 10 km, jest to sytuacja charakterystyczna przy najbardziej zanieczyszczonych atlantyckich wybrzeżach Ameryki Północnej oraz Europy.
Czas trwania Główna faza projektu odbyła się w 1999 roku w czasie zimowego monsunu na północnym i południowym oceanie Indyjskim. Eksperyment rozpoczął się w lutym i trwał do końca marca 1999.
Koordynacja
Głównym naukowcem eksperymentu ze strony amerykańskiej był V. Ramanathan, dyrektor C4 (Center for Clouds, Chemistry and Climate) w Instytucie Oceanografii Scrippsów). Drugim kierownikiem naukowym był Paul Crutzen, były dyrektor Instytutu Chemii im. Maksa Plancka, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie chemii w 1995.
W projekcie tym uczestniczyli również naukowcy z innych krajów, między innymi z Anglii, Australii, Austrii, Francji, Holandii, Indii, Malediwów, Mauritiusa, Niemiec, Polski, Południowej Afryki, Stanów Zjednoczonych i Szwecji.
Udział polskich naukowców
W eksperymencie INDOEX wzięli udział Krzysztof Markowicz z Zakładu Fizyki Atmosfery na Uniwersytecie Warszawskim oraz Piotr Flatau z Instytutu Oceanografii im.