Projekt INDOEX objął swym zasięgiem obszar północnego i południowego Oceanu Indyjskiego. Powodem wybrania tego obszaru były dwa kontrastujące obszary: zanieczyszczona strefa wiatru od lądu z Indii oraz strefa czystego powietrza na półkuli południowej rozgraniczone przez ITCZ.
Gęsto zaludniona południowa część Azji z Półwyspem Indyjskim w szczególności, zamieszkana przez ponad dwa miliardy ludzi jest źródłem emisji dużej ilości zanieczyszczeń powietrza, które są przenoszone nad wody Oceanu Indyjskiego przez północno-wschodni monsun zimowy. Naukowcy odkryli, że gęsta, brązowawa warstwa zanieczyszczeń rozciąga się niemal jednorodnie od powierzchni oceanu do wysokości jednego kilometra (a miejscami nawet do 3 km). Obszar ten obejmuje wody Morza Arabskiego, część Zatoki Bengalskiej oraz równikową część Oceanu Indyjskiego, aż po 5 stopień szerokości geograficznej południowej. Głównymi składnikami zanieczyszczającymi powietrze są: sadza, siarczany, azotany, cząstki organiczne, pyły zawieszone oraz cząstki mineralne (piaski).