W tym samym roku po raz pierwszy wygrał międzynarodowe mistrzostwa Niemiec w Hamburgu.

Prenn został członkiem klubu LTTC RW Berlin i znalazł się na czele listy klasyfikacyjnej federacji niemieckiej. W 1929 znacznie przyczynił się do awansu reprezentacji do finału międzystrefowego Pucharu Davisa, zdobywając m.in. dwa punkty singlowe z Brytyjczykami (w finale przegrał jednak z Billem Tildenem i Frankiem Hunterem, a także mecz deblowy). Ponownie osiągnął finał międzystrefowy tych rozgrywek w 1932, kiedy zespół niemiecki został wzmocniony Gottfriedem von Crammem. W półfinale strefy europejskiej Prenn pokonał Brytyjczyków Bunny’ego Austina i Freda Perry’ego, tego ostatniego po dramatycznym pięciosetowym meczu, w którym Perry prowadził już 5:2 w decydującej partii. W finale międzystrefowym Pucharu Davisa w 1932 Niemcy przegrali z Amerykanami 2:3, a Prenn odniósł zwycięstwo nad Frankiem Shieldsem. Postawa w Pucharze Davisa sprawiła, że Prenn został sklasyfikowany na 6. miejscu rankingu „Daily Telegraph”, a pismo „American Lawn Tennis” uznało go za pierwszą rakietę Europy. Już w 1929 wśród ośmiu najlepszych współczesnych graczy umieścił go Bill Tilden.