Uroczystość otwarcia lotniska odbyła się w dniu 8 marca 1927. Uczestniczył w niej wysoki komisarz Palestyny Herbert Samuel, przywódcy ruchu syjonistycznego oraz członkowie Wysokiego Komitetu Arabskiego. Początkowo był to jedynie trawiasty pas startowy, który krzyżował się z drogą. Podczas lądowania lub startu samolotów zamykano szlabany na drodze. Lotnisko obsługiwało wówczas zaledwie jeden samolot rejsowy na linii Londyn-Nowe Delhi (stolica Indii). Kolejne lata nie przyniosły większej ilości regularnych linii lotniczych, a na lotnisku lądowały jedynie pojedyncze samoloty specjalne z wysokimi urzędnikami państwowymi. W 1931 władze mandatowe poinformowały o planie rozbudowy lotniska. W tym celu zawarto umowę z Royal Air Force, na mocy której, rozbudowane lotnisko Kalandia miało służyć celom cywilnym i wojskowym. W rezultacie przeprowadzono przymusowe wywłaszczenie gruntów żydowskiego moszawu, oraz wyburzono kilkanaście domów i usunięto sad owocowy. W 1936 nastąpiło otwarcie nowego portu lotniczego, który dysponował już betonowym pasem startowym. Podczas arabskiego powstania w Palestynie (1936–1939) brytyjscy piloci wojskowi wykorzystywali lotnisko do atakowania arabskich gangów w okolicy. W październiku 1937 linie lotnicze Palestyna Airlines uruchomiły komercyjne loty do Hajfy i Lidy.