Był pionierem badań nad dziejami polskiej krytyki literackiej, a także jako jeden z pierwszych w Polsce badał literaturę radziecką. Współpracował z czasopismami „Przegląd Powszechny” i „Pamiętnik Literacki”.
Pierwotnie poświęcał się badaniom nowszej literatury francuskiej i włoskiej oraz teorii literatury, później prace jego źródłowe skierowały się głównie ku badaniom polskiej literatury różnowierczej i ku dziejom krytyki literackiej w Polsce.
Publikacje Był encyklopedystą. Został wymieniony w gronie 180 edytorów pięciotomowej Ilustrowanej encyklopedii Trzaski, Everta i Michalskiego wydanej w latach 1926-1928 gdzie zredagował hasła związane z literaturą polską. Napisał również:
Studia nad wiekiem osiemnastym (1898) Michał Grabowski, jego pisma krytyczne i pojęcia polityczne (1900) Aleksander Dumas syn i współczesny teatr francuski (1900) Wiktor Hugo i jego korespondencja (1900) Ludwik Osiński i ówczesna krytyka literacka (1901) Karol ks. Orleański, jego życie i poezja (1901) Balzac i pani Hańska (1902) Petrarca i du Bellay. Kartka z dziejów Renesansu we Francji (1903) Poezja polska po roku 1863 (1903) Anatol France.