przeszedł na emeryturę w 1952. Od 1909 był członkiem korespondentem AU (późniejsza PAU), od 1945 członkiem czynnym PAU. Należał także do Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk (od 1913 członek korespondent, od 1917 członek zwyczajny) oraz Towarzystwa Naukowego we Lwowie (od 1925 członek czynny).
Był odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1938)10 listopada 1938 „za zasługi na polu pracy naukowej” ., Krzyżem Kawalerskim oraz Krzyżem Oficerskim francuskiego Orderu Legii Honorowej (1938) i Krzyżem Komandorskim czechosłowackiego Orderu Lwa Białego.
Jego syn Zbigniew był znanym powieściopisarzem, anglistą, tłumaczem i publicystą.
Działalność naukowa W pracy naukowej zajmował się historią literatury polskiego oświecenia i romantyzmu, literaturą religijną Odrodzenia, historią literatury francuskiej, historią polskiej krytyki literackiej oraz metodologią badań nad literaturą. Dokonał analizy systemu filozoficznego Juliusza Słowackiego, wykazując jego oryginalność jeszcze przed zetknięciem się poety z Andrzejem Towiańskim. Przygotował (wspólnie z Janem Łosiem) wydanie Moralia Wacława Potockiego (1918). Badał życie, działalność i dorobek Piotra Skargi. Wykazał związki Anatole’a France’a z twórczością m.in. Monteskiusza i Woltera.