Życiorys Atīśa urodził się w rodzinie władcy małego królestwa w północno-wschodnich Indiach (dzisiejszy Bangladesz) jako jeden z trzech braci. Do dwudziestego pierwszego roku życia studiował tradycyjne sześćdziesiąt cztery sztuki (literatura, gramatyka, logika itp.) oraz otrzymał pierwsze buddyjskie inicjacje, w okresie późniejszym wyruszył do doliny Swat, w północno-zachodnich Indiach, aby praktykować tantrę. W wieku 29 lat przyjął śluby zakonne (możliwe, że wcześniej był żonaty), po czym na Sumatrze, gdzie przebywał pod okiem słynnego buddyjskiego nauczyciela Suvarṇadvipi Dharmakīrtiego, kontynuował studia nad naukami buddyzmu Mahajany (przez kolejne 10 lat).
Po powrocie rozpoczął nauczanie w Wikramasili jednym z najsłynniejszych zakonów-uniwersytetów tamtych czasów, a ponieważ był już w tym czasie uznanym panditą (uczonym), którego specjalnością był sanskryt, objął pozycję sthaviry (starszego) i z czasem stał się acarya (popularnym nauczycielem).
Stopniowe odradzanie się buddyzmu w Tybecie sprawiło, że uczniami Atiśy zostało wielu tybetańskich mnichów.