Na przełomie IX i VIII wieku p.n.e. dzisiejsza Równina Kurpiowska miała już ukształtowaną powierzchnię, na której występowały wydmy. Proborealny umiarkowany klimat doprowadził do rozwoju rzadkich lasów mieszanych albo tajgi o niewielkiej zwartości drzewostanu. Stopniowe ocieplanie wpływało na zwiększenie obecności sosny, która pojawiła się zwłaszcza na piaszczystych glebach. Między VI a IV tysiącleciem p.n.e., dzięki zmianom klimatycznym (ocieplenie), w dolinach rzek zwiększył się udział drzew liściastych (grab, dąb, lipa, leszczyna), podczas gdy na obszarach wydmowych dominowała sosna. Puszczę porastały bory sosnowe z dodatkiem świerka, brzozy i dębu. W okolicach cieków wykształciły się olsy i łęgi. mały|Dolina rzeki Orzyc w gminie Jednorożec Pierwsze ślady zasiedlenia terenu obecnej Puszczy Zielonej znajdujemy ok. 10 tys. p.n.e. Gdy lądolód ustąpił, zaczęło się stopniowe zalesianie równiny sandrowej. Obozowiska paleolitycznych łowców reniferów, którzy przemieszczali się w ślad za stadami (kultura świderska), odkryto m.in. w Myszyńcu i na lewym brzegu Rozogi (Leśna Góra). Pozostałości po łowiecko-zbierackiej kulturze janisławickiej z mezolitu są nieliczne (przejściowe obozowiska i ślady obróbki krzemienia). W tym czasie zmienił się skład gatunkowy lasów.