Na rysunku 1 przedstawiono nadwyżkę konsumenta i producenta bez różnicowania ceny. Monopolista stosuje dla wszystkich jedną cenę, która jest wyższa od kosztu krańcowego (MC). Część klientów z powodu za wysokiej ceny rezygnuje z zakupu, co prowadzi do powstania straty społecznej. Natomiast gdy sprzedawca ma możliwość doskonałego różnicowania ceny, każdy nabywa dobro po cenie równej jego skłonności do płacenia. Wszystkie obustronnie korzystnie transakcje dochodzą do skutku, nie występuje strata społeczna, a cała nadwyżka powstająca na rynku trafia w postaci zysku do monopolisty.
Przypisy
Bibliografia Mankiw N. Gregory, Mikroekonomia, PWE, Warszawa, 2015. Begg Dawid, Mikroekonomia, PWE, Warszawa, 2007.
Kategoria:Ekonomia dobrobytu