W tej sytuacji następuje efektywna alokacja na rynku.
Poziom dobrobytu po opodatkowaniu Po nałożeniu podatku początkowa cena równowagi Pe wzrasta do nowej ceny równowagi konsumenta Pc, nadwyżkę konsumenta reprezentuje tylko obszar A. Cena uzyskiwana przez producenta obniża się z Pe do Pp, nadwyżka producenta to obszar F. Wielkość sprzedaży spada z Qe – ilości sprzed podatku, do Qt – nowej ilości po ingerencji państwa. Dochody państwa wynoszą B+D. Na nadwyżkę całkowitą składają się pola A+B+D+F.
Wielkość zmiany dobrobytu jest różnicą pól nadwyżki całkowitej sprzed podatku i po nałożeniu podatku. Strata społeczna wynosi C+E, pole to nazywa się też Trójkątem Harbergera.
Czynniki determinujące stratę społeczną Głównymi determinantami wielkości straty społecznej jest cenowa elastyczność popytu i cenowa elastyczność podaży.
Gdy podaż jest relatywnie elastyczna do popytu, strata społeczna jest duża, a gdy jest relatywnie nieelastyczna względem popytu, wtedy zbędna strata społeczna jest niewielka.
Analogiczne, gdy popyt jest relatywnie nieelastyczny w stosunku do podaży, występuje niewielka strata, a gdy jest względnie elastyczny, strata jest wtedy większa.
Wszystkie powyższe przypadki zostały wyjaśnione na rysunku 2.