Niepełny tekst dzieła był znany z rękopisu, który znajdował się w zbiorach Biblioteki Seminaryjnej w Płocku. Manuskrypt powstał w latach 1463-1465 i należał do Mikołaja z Mirzyńca, kanonika płockiego. Dialog zapisał (prawdopodobnie około 1463) bratanek Mikołaja, Dawid z Mirzyńca. Rękopiśmienny utwór był częścią kodeksu liczącego 463 karty i zawierającego głównie kazania, na 272 znalazła się Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią. Pismo zaginęło podczas II wojny światowej.
1 lipca 2018 roku Instytut Filologii Polskiej Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu poinformował, że prof. Wiesław Wydra odnalazł w Bibliotece Uniwersyteckiej w Erlangen nieznane drukowane wydanie utworu pochodzące z 1542 roku, które w odróżnieniu od znanej dotąd wersji zachowało się w całości. Pełna jego treść zawiera 916 wersów, nosi tytuł Śmierci z Mistrzem dwojakie gadania, książki wyborne ku polepszeniu żywota ludzkiego użyteczne, w których ukazuje srogości i gorzkość jej. Oprócz tekstu Rozmowy… zawiera dialog Śmierci z Kmotrem.