Za Łokietkiem z kolei opowiedział się Nowy Sącz, miasto będące rywalem handlowym Krakowa na szlaku prowadzącym na Węgry.
Buntownicy nie zdawali sobie jednak sprawy z trudności, jakie Jan Luksemburski napotkał w Czechach. Król Jan nie mógł przybyć na pomoc zbuntowanemu miastu w związku z rebelią wielmożów, która wybuchła przeciwko niemu na Morawach w 1312 roku. Powodem był też brak pieniędzy oraz niechęć stanów czesko-morawskich do walki poza granicami swojego państwa obawiających się wzrostu potęgi Jana Luksemburskiego, który po opanowaniu Małopolski mógłby przy pomocy niemieckich sprzymierzeńców ograniczyć ich wolności i przywileje. Z tego powodu do Krakowa zamiast niego przybył w charakterze namiestnika, określany w dokumentach z epoki jako „starosta czeski”, książę Bolesław I opolski. Nie wiadomo jednak, czy przebywał w Krakowie już w 1311 roku, czy dopiero w 1312, pewne jest, że był tam dwa miesiąceE. Długopolski podaje daty wydanych dokumentów przez Opolczyka, wskazujące inne miejsca jego pobytu po 17 maja 1311. I tak dokument wydany 23 października 1311 został wystawiony w Strzelcach na Śląsku, następny wskazuje datę 25 marca 1312 i został wystawiony w pobliżu Opola. Stąd E. Długopolski wnioskuje, że książę opolski mógł przebywać w Krakowie w okresie między listopadem 1311 a marcem 1312 roku, lub po 25 marca 1312 roku.