Z politycznego punktu widzenia przyczyną buntu były roszczenia Jana Luksemburczyka do korony polskiej, która należała mu się w spadku po zmarłym królu czeskim z rodu Przemyślidów, Wacławie III. Sukcesy, jakie nowy król odnosił w Czechach oraz jego roszczenia do korony polskiej były zachętą do podjęcia działań wrogich Władysławowi Łokietkowi. Dodatkowo doradcy czeskiego króla, m.in. Piotr z Aspeltu, byli przekonani, że problemy jakie nagromadziły się na politycznej drodze księcia Władysława pozwolą na równie łatwe przejęcie przez Jana Luksemburczyka Polski, jak miało to miejsce w Czechach i na Morawach.
Przebieg Wójt Albert wywołał powstanie w maju 1311 roku przy poparciu niemieckiego mieszczaństwa krakowskiego oraz niektórych klasztorów – bożogrobców z Miechowa. W tym czasie proboszczem klasztoru był Henryk, z pochodzenia Czech herbu Osoria, który posiadał bliższe związki z wójtem krakowskim już za panowania Wacława II. Bunt poparł także biskup krakowski Jan Muskata oraz jego szwagier Gerlach, którzy po upadku rebelii stracili dobra w Małopolsce, m.in. zamek biecki. Bunt poparło kilka innych małopolskich miast takich jak Sandomierz i Wieliczka.