W wyniku surowych postów zaczął mieć dolegliwości żołądkowe, które spowodowały w 1927 jego pobyt w szpitalu Przemienienia Pańskiego w Poznaniu. Następnie 1 października 1927 rozpoczął studia w Wyższym Seminarium Ojców Oblatów w Obrze. Wskutek zbyt kruchego zdrowia musiał je jednak przerwać, udając się na kurację do domu w Radzionkowie, a następnie 19 lipca 1928 powrócił do Obry. 15 sierpnia 1930 złożył śluby wieczyste, a następnie 21 grudnia 1930 z rąk bp. Walentego Dymka w katedrze Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Poznaniu otrzymał egzorcystat oraz akolitat. W grudniu 1932 przyjął święcenia diakonatu, a 10 czerwca 1933 święcenia prezbiteratu. Ojcowie przełożeni tak się wtedy o nim wyrazili:
Trzy dni później (13 czerwca) odprawił w swojej macierzystej parafii w Radzionkowie mszę prymicyjną. Po prymicjach i wakacjach wrócił do Obry, aby ukończyć czwarty i ostatni rok studiów teologicznych. W październiku 1933 został wysłany do Poznania na zastępstwo na krótki czas, po czym powrócił do Obry. W okresie od 28 sierpnia 1934 do 25 sierpnia 1936 był wikariuszem przy Sanktuarium Matki Bożej Kodeńskiej, gdzie został nauczycielem religii w szkole oraz ekonomem.