Bardzo ważne miejsce w twórczości Jacopona zajmuje temat męczeńskiej śmierci Chrystusa powracający zarówno w twórczości włoskiej jak i łacińskiej (słynny hymn Stabat mater).
Poezja Jacopona odznacza się dużą plastycznością i teatralnością, na uwagę zasługuje umiejętność tworzenia dramatycznych napięć (w pochwale ewangelicznego ubóstwa, w przeciwstawieniu śmierci cielesnej i duchowej czy w przedstawieniu śmierci Chrystusa i płaczu Matki Bożej w najsłynniejszej laudzie Donna de paradiso – Rajska pani). Atmosfera utworów Jacopona daleka jest od pogody ducha świętego Franciszka, a częste stosowanie dialogu i apostrofy zaznacza jej zaangażowany charakter. Twórczość ta nie idealizuje człowieka, jak ówczesna liryka miłosna, lecz raczej go poniża zbliżając się w ten sposób do satyry. W dorobku poety nie brak zresztą satyry politycznej szczególnie w utworach opisujących więzienne jego życie i karierowiczostwo panujące w świecie.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Jacopone da Todi – niespokojny duch w niespokojnych czasach — artykuł na stronie www.zakonfranciszkanow.pl, dostęp dn. 25 lipca 2015.
Kategoria:Postacie włoskiego średniowiecza Kategoria:Włoscy duchowni katoliccy Kategoria:Włoscy franciszkanie (OFM) Kategoria:Włoscy poeci XIII wieku Kategoria:Urodzeni w 1230 Kategoria:Zmarli w 1306 Kategoria:Poeci średniowiecza