Bluebird Records W 1932 r. firma RCA Victor Records postanowiła otworzyć w Chicago swoją filię nazwaną Bluebird Records. Celem była chęć konkurowania w firmą ARC Records w segmencie rynku zwanym 3 płyty za dolaraŚwiatowy kryzys spowodował wielkie zmiany na rynku płytowym. W 1932 r. sprzedaż płyt była tylko 5% większa od 1927 r. Całkowita sprzedaż tzw. płyt rasowych (ang. race records) spadła do 60,000. Łączyło się to z drastycznym spadkiem cen płyt z 75¢ do 35¢ a nawet 25¢ za sztukę. Po upadku wielu znanych firm (takich jak np. Paramount) oraz po różnych fuzjach i wykupieniach, na rynku utrzymały się głównie dwie firmy: ARC–Brunswick – na rynku bluesowym z Vocalion – i Victor (przejęta wkrótce przez RCA) – na rynku bluesowym z Bluebird oraz serią 7000 firmy Decca.
W latach 30. i do 1942 r. była to najpoważniejsza firma na bluesowym rynku Chicago; właściwie go zmonopolizowała. Łowcą talentów i producentem był Lester Melrose. Płyty nagrywano tanio i szybko.