Rezultaty misji Łunochod 1 działał sprawnie w ciągu dziewięciu dni księżycowych, tj. do 17 lipca 1971. Aparatura przestała funkcjonować w czasie jedenastej nocy księżycowej, na skutek nadmiernego oziębienia układów. Ostateczne zakończenie pracy aparatury nastąpiło 4 października 1971. Czynny pozostał jedynie reflektor promieni laserowych (umieszczony na podstawie porozumienia francusko-radzieckiego). W tym okresie przejechał 10 540 m, umożliwił szczegółowe zbadanie powierzchni Księżyca na obszarze 80 000 m². Jego aparatura wykonała 206 zdjęć panoramicznych i około 20 000 zdjęć wąskokątnych. Wykonał też blisko 500 pomiarów twardości gruntu oraz 25 jego chemicznych analiz metodą spektroskopii rentgenowskiej. Przeprowadzono również badania kosmicznego promieniowania rentgenowskiego w warunkach całkowitego braku atmosfery.
Wysyłane z Ziemi promienie laserowe po odbiciu się od reflektora były odbierane w dwóch obserwatoriach astronomicznych: Krymskim Obserwatorium Astrofizycznym w Naucznym oraz Obserwatorium na szczycie Pic du Midi we francuskich Pirenejach.
Pojazd był zaprojektowany, by działać w środowisku księżycowym do trzech ziemskich miesięcy (czyli trzech dni księżycowych), działał natomiast przeszło trzy razy dłużej.
Zobacz też
Łunochod Łunochod 201 Łunochod 2 Łunochod 3
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:1970 w ZSRR Kategoria:Loty kosmiczne w 1970 Kategoria:Łaziki Kategoria:Program Łuna