Okres II wojny światowej (1939–1945) W 1939 został zmobilizowany i wziął udział w kampanii wrześniowej. Dotarł na Litwę. Następnie przez Szwecję przedostał się do Francji, gdzie od stycznia do maja 1940 uczestniczył w kampanii francuskiej będąc w Sztabie Naczelnego Wodza. Po ewakuacji dotarł do Anglii, gdzie był adiutantem Szefa Sztabu Naczelnego Wodza w Londynie. W 1942 ukończył Wyższą Szkołę Wojenną ze stopniem majora, przydzielony do Samodzielnego Referatu „S” (później przekształconego w Wydział „S”) w Oddziale VI (Specjalnym) Sztabu Naczelnego Wodza. Referatem oraz Wydziałem kierował mjr dypl. Jan Jaźwiński, organizator lotów specjalnych SOE do Polski z Wielkiej Brytanii (głównie z lotniska RAF Tempsford), a potem z Włoch. Od stycznia 1944 kierował Wydziałem „S”, po objęciu przez mjr. dypl. Jana Jaźwińskiego funkcji komendanta Głównej Bazy Przerzutowej w Latiano pod Brindisi (Włochy). Po zakończeniu powstania warszawskiego przeszedł do sztabu 1 Dywizji Pancernej pod dowództwem gen. Stanisława Maczka i brał udział w walkach o wyzwolenie Belgii i Holandii oraz w walkach na terenie północnych Niemiec.