Blokada dwustawna informuje jedynie, czy na następnym odstępie znajduje się pociąg – stąd dwa możliwe sygnały: „wolna droga”, bądź „stój!”. System ten jest najprostszy, ale wymaga doskonałej widoczności semafora, tak by można się było zatrzymać, gdy zostanie zauważony sygnał zabraniający jazdy. Przy takiej blokadzie, pociąg musi mieć możliwość szybkiego zahamowania – jest ona stosowana zarówno na sieci WKD, w warszawskim metrze, w tunelu krakowskiego szybkiego tramwaju oraz na wybranych szlakach na sieci kolejowej spółki PKP PLK. W celu ostrzeżenia maszynisty o zbliżaniu się do semafora możliwe jest ustawienie w odległości drogi hamowania odpowiednich wskaźników. W przypadku linii WKD jest to wskaźnik W1-WKD, natomiast w przypadku linii PKP PLK W1 i W18.

Blokada trzystawna pozwala dodatkowo poinformować maszynistę z wyprzedzeniem jednego odstępu, że przed kolejnym musi się zatrzymać. Jeśli na semaforze SBL jest sygnał „stój” (światło czerwone), to poprzedzający semafor wyświetla światło pomarańczowe.