Wybudowane zostało w latach 1936–1937 w stylu modernistycznym według projektu Wacława Nowakowskiego, który także zaprojektował większość willi. Jedynie dwie z nich przy ul. Pększyca-Grudzińskiego 1 i 2 (obecnie ul. Domeyki), których pierwszymi właścicielami byli dyrektorzy PKKO: Stanisław Kochanowski (1894-1981) i dr Kazimierz Jelonek (1895-1977), były autorstwa jego nauczyciela Adolfa Szyszko-Bohusza. Tworzyło starannie rozplanowany i dobrze zachowany zespół zabudowy jednorodzinnej o kompozycji symetrycznej. Wille zostały usytuowane w centralnych częściach działek, co zapewniało im dopływ światła i powietrza. Wzdłuż ulicy Pększyca-Grudzińskiego, która stanowiła oś kompozycyjną układu, wzniesiono zabudowę wolnostojącą – łącznie 12 domów (jednopiętrowych, z wyjątkiem dwóch nieco wyższych wilii flankujących osiedle, i oprócz jednego – nr 10 – jednorodzinnych) o płaskich dachach i obszernych tarasach. W architekturze willi jest wiele nawiązań do stylu okrętowego: półokrągłe werandy, rozległe balkony, okna-bulaje. Całość zamknięto półkolistą ulicą Koniecznego (dziś ulica Beniowskiego), wzdłuż której powstała, częściowo już po wojnie, zabudowa szeregowa. Do wybuchu wojny wybudowano też pojedynczą willę przy ul. Furgalskiego 18. Wille położone przy ul.