Nie miało to jednak praktycznego znaczenia; bieda była tak wielka, że i wcześniej nikt nie był w stanie płacić podatków.
Pod koniec XVII wieku król próbował przesiedlić wszystkich mieszkańców do Hals i zbudować tam nowoczesny ośrodek handlowo polityczny. Plan ten jednak upadł. W wiek XVIII Hjørring wszedł jako miasto bardzo biedne i mało znaczące. Mieszkało w nim zaledwie 80 rodzin. Na domiar złego bardzo opadły ceny produktów rolnych i chłopi z Hjørring zaczęli pogrążać się w coraz większej nędzy. Od zupełnego upadku chroniły miasto dawne przywileje kupieckie i trzy kościoły, które były miejscem spotkań i celem podróży ludności spoza miasta.
250px|mały|lewo|Rzeźba przed teatrem Vendsyssel Od roku 1750 sytuacja Hjørring zaczęła się poprawiać. Z powodu targających Europą konfliktów ceny gruntów wzrosły. Można było zacząć inwestować w ziemię; ponownie stało się możliwe wytwarzanie produktów rolnych w ilości większej niż na potrzeby własne. W 1793 po kolejnej reformie administracyjnej Hjørring stał się oficjalnie politycznym centrum Vendsyssel, w skład "województwa Hjørring" weszły Aastrup, Børglum i Sejlstrup. Miasto znów zaczęło rozkwitać.