Surowce Surowcem do produkcji tradycyjnego szkła jest piasek kwarcowy oraz dodatki, najczęściej węglan sodu (Na2CO3) i węglan wapnia (CaCO3), topniki tlenek boru (B2O3) i tlenek ołowiu(II) (PbO) oraz pigmenty, którymi są zazwyczaj tlenki metali przejściowych, kadmu, manganu i inne. Surowce są mieszane, topione w piecu w temperaturze 1200–1300 °C (dzięki dodaniu węglanu sodu), po czym formowane w wyroby przed pełnym skrzepnięciem. Naturalne szkło, jak obsydian, wykorzystywano jako broń w Ameryce. Produkcja szkła znana była już ponad pięć tysięcy lat temu. W I w. p.n.e. znano metodę wytwarzania przedmiotów przez wydmuchiwanie, w XIX wieku wynaleziono metodę odlewania. Po dodaniu do masy szklanej odpowiednich tlenków metali można otrzymać szkło barwne. Przykłady: szkło zielone zawiera związki żelaza(II) i chromu(III) szkło niebieskie zawiera związki kobaltu(II) szkło fioletowe zawiera związki manganu(VII) szkło żółte zawiera związki kadmu i siarki szkło czerwone zawiera koloidalne cząsteczki złota. mały|Mężczyzna pracujący nad wyrobem ze szkła po wyjęciu go z pieca podczas dni otwartych w firmie Brooklyn Glass w Nowym Jorku, w USA
Historia produkcji szkła Szkło znane jest ludzkości od zawsze.