Jego zainteresowania naukowe obejmowały elektrochemię i fizykochemię koloidów. Wspólnie z Józefem Zawadzkim wyznaczył potencjał elektrokinetyczny siarki. Opracował fizykochemiczne metody otrzymywania koncentratów z ubogich rud cynkowych oraz metodę pomiaru potencjału elektrokinetycznego, tzw. metodę Glixellego. Ogłosił około 70 prac naukowych, m.in.: Elektroforeza gelów (1912) Metoda mierzenia szybkości elektroosmozy (1917) Potencjał elektrokinetyczny krzemionki galaretowatej (1928) Potencjał elektrokinetyczny galaret żelatynowych (1931) Metafosforany i pirofosforany jako źródła fosforu dla roślin (1933, z Kazimierzem Boratyńskim) Z badań nad składem chemicznym drewna niektórych drzew krajowych (1933, ze Stanisławem Prosińskim) O uwodnieniu kwasu metafosforowego w roztworach wodnych (1938)
Bibliografia Antoni Artymiak i Kazimierz Maślankiewicz "Stanisław Glixelli" [w:] Polski Słownik Biograficzny tom VIII wyd.1960 s.76-77 Biogramy uczonych polskich, Część III: Nauki ścisłe (pod redakcją Andrzeja Śródki i Pawła Szczawińskiego), Ossolineum, Wrocław 1986